ΕΠΕΑ ΚΑΙ ΓΡΑΜΜΑΤΑ - ΛΑΜΠΡΟΣ ΠΟΛΚΑΣ
www.epea.gr - Βρίσκεστε εδώ: Αρχική σελίδα » Κλασικές Σπουδές » Ποίηση
Λάμπρος Πόλκας, δ.φ., στην κλασική φιλολογία - Μ.Δ.Ε. στην ηλεκτρονική μάθηση - εκπαιδευτικός στη Δ.Ε.
 
Σχετικά με το epea.gr
Σύσταση
Επικοινωνία
Εργογραφία
Βιβλία-μελέτες
Κείμενα σε τόμους
¶ρθρα σε περιοδικά
Δημοσιεύσεις
Εφαρμογής
Θεωρητικά
η-βιβλία
Μεταφραστικά
Εισηγήσεις
Συνέδρια
Ημερίδες
Σεμινάρια
Web 2.0
Ιστολόγια
Wikis σχολικά
Wikis ΚΣΕ
Zotero
Flickr
Scoopit
Ιστοσελίδες
Φιλοσοφικός λόγος
1ο Πειραματικό
Διάφορα
Παρουσιάσεις
Τεχνολογικά ΠαΠει

 


Διδάσκοντας Ομηρο

Δ. Ν. ΜΑΡΩΝΙΤΗΣ


Ίδρυμα Γουλανδρή-Χορν
Αθήνα, 20/1/94
 

Αν τελικώς δεχτούμε την κάπως σχολαστική διαίρεση των σχολίων σε ιστορικά-γραμματολογικά, σε πραγματολογικά και σε καθαρώς ερμηνευτικά, τότε κατά τη γνώμη μου το βάρος της διδασκαλίας των ομηρικών επών στο Γυμνάσιο θα πρέπει να πέφτει περισσότερο στα ερμηνευτικά σχόλια· με κυριότερο στόχο, όπως ήδη υπαινίχθηκα, να υποψιαστούν οι μαθητές του Γυμνασίου για το πώς ένας, διαμορφωμένος ήδη στις κύριες γραμμές της πλοκής του και στα πρωταγωνιστικά του πρόσωπα, επικός μύθος γίνεται εκ νέου επικό ποίημα και επική ποίηση.

...δείτε περισσότερα

Συνανάγνωση Οδύσσειας και Ιλιάδας

Δ. Ν. ΜΑΡΩΝΙΤΗΣ

Ένα από τα σπαρακτικότερα σήματα της οδυσσειακής "Νέκυιας" είναι η απόλυτη αδυναμία σωματικής επαφής του Οδυσσέα με τους αγαπημένους νεκρούς του κάτω κόσμου. Το σήμα αυτό δραματοποιείται κατεξοχήν στη συνομιλία του ήρωα με τη σκιά της μάνας, της Αντίκλειας. Και φαίνεται ότι ο ποιητής της Οδύσσειας το δανείστηκε από την κορυφαία σκηνή της Ιλιάδας, το προσάρμοσε στα δικά του συμφραζόμενα και κατά κάποιον τρόπο το αναβάθμισε.

 

Homer's Odyssey "Nekyia" from Lampros Polkas on Vimeo.

...δείτε περισσότερα

"Πέρσες": ο κανόνας και η εξαίρεση

Δ. N. MΑΡΩΝΙΤΗΣ

Το Βήμα, 23/7/1995

H ριζοσπαστική εξαίρεση των Περσών του Αισχύλου εντοπίζεται στην απροσδόκητη αντιστροφή της ελληνικής νίκης σε περσική ήττα και στην παρεπόμενη μετάθεση της σκηνικής δράσης από την Aθήνα στα Σούσα. H διπλή αυτή δραματουργική ανατροπή πρέπει να προκάλεσε το 472 π.χ. και υποκριτικές περιπλοκές.

...δείτε περισσότερα

Ο Οδυσσέας και οι γυναίκες. Από την παρασυζυγία στη συζυγία

Δ. Ν. ΜΑΡΩΝΙΤΗΣ

Δελφοί 1998

Αν η Οδύσσεια μοιάζει με ενάρετο παραμύθι στην επιφάνειά της, στο βάθος της μελετά με τόλμη την ερωτική παθολογία, συμφιλιώνοντας τις παρασυζυγικές εκτροπές με τη συζυγική τροπή. Ζητούμενο είναι να βρεθεί τρόπος ευάγωγος, που ευνοεί το πέρασμα από τις πρώτες στη δεύτερη.

...δείτε περισσότερα

Mythos et ploké dans l’ «Odyssé»: a propos de l’ «Irou Pygmè».

D. N. MARONITIS

L’épisode marginal et singulier de l’«Irou pygmè», qui ouvre le chant XVIII de l’Odyssée (1-157) et donne lieu à un récit d’une longeur et d’une conclusion inhabituelle, nous autorise, s’il ne nous y oblige pas, à réexaminer le rapport entre mythos et plokè dans les deux épopées homériques. Et en particulier dans l’Odyssée, où la relation des deux termes se complique et prend un tour qui a de quoi surprendre l’auditeur-lecteur.

...δείτε περισσότερα

"Ίων": ποιος ελέγχει ποιον

Δ. N. MAPΩNITHΣ 

Το Βήμα 31/10/93

Aν περιοριστούμε στην εμφάνιση, στη μέθοδο και στον λόγο του ραψωδού Ίωνα, είμαστε υποχρεωμένοι να παραδεχτούμε ότι η ραψωδική τέχνη (και πίσω της η τέχνη της ποίησης) παραμένει, ως δημόσιο γεγονός, εξ ορισμού ανεξέλεγκτη: καθώς δεν ελέγχει η ίδια τον εαυτό της, δεν μπορεί να ασκήσει φερέγγυο έλεγχο μήτε στην ύλη μήτε και στα μέσα που χρησιμοποιεί· στην καλύτερη περίπτωση εκλαμβάνεται ως ετερόνομη δωρεά των Mουσών ή, όπως λέμε σήμερα, ως ανεξήγητο ταλέντο.

...δείτε περισσότερα

Μύθος και μυθοποίηση στην "Οδύσσεια"

Δ. Ν. ΜΑΡΩΝΙΤΗΣ 

Hellenische / Vorgeschichte: Die Hellenen
und ihre Nachbarn·
von der Vorgechichte bis zur Klassichen Periode.
Ohlstadt / Oberbayen - Deutchland,
DZA Verlag fuer Kultur und Wissenchaft
CmbH, 1996: 133-145

Ι. Στόχος του παρόντος κειμένου είναι να απαντήσει, με το παράδειγμα της Οδύσσειας, στο επόμενο κρίσιμο ερώτημα: πώς, με βάση έναν δεδομένο και εν πολλοίς δευσμευτικό μύθο, παράγεται ποίηση. Αυτή η δυσανάγνωστη μάλλον διαδικασία ονομάζεται εδώ "μυθοποίηση" (mythopoesis) –όρος που, με το ίδιο περίπου νόημα, χρησιμοποιείται και στη μελέτη του Terence Turner "Narrative structure and mythopoesis: A critic and reformulation of structuralist concepts of myth, narrative and poetics", Arethusa 10 (1977: 103-163).

...δείτε περισσότερα

Ήρωας με μάσκες

Δ. N. MAPΩNITHΣ

Το Βήμα 14/1/1996

Mπορεί ο ενθουσιασμός του Mπαχτίν για το νεότερο μυθιστόρημα (ως το μόνο γραμματειακό είδος που αυτοσυστήνεται απρόβλεπτο και εξελίξιμο στίς μέρες μας) να επικυρώνει πράγματι, ή και νά κολακεύει, τον μυθιστορηματικό φθίνοντα πια αιώνα μας, αδικεί όμως κατάφωρα, σχεδόν στο σύνολό της, την ελληνορωμαϊκή λογοτεχνία· ειδικότερα το ομηρικό έπος, περιορίζοντας αυθαίρετα το γραμματολογικό τοπίο του και τον ανθρωπολογικό του ορίζοντα.

...δείτε περισσότερα

Η ομηρική Ανδρομάχη

Δ.N.MAPΩNITHΣ

Μέγαρο Μουσικής,
Κύκλος «Ανδρομάχη»

Οι ήρωες της Iλιάδας και της Oδύσσειας, ακόμη και οι πρωτεύοντες, συνέχονται στενά μεταξύ τους· δείχουν το προφίλ τους, καθώς καθρεφτίζονται ο ένας πάνω στον άλλο, για να προκύψει στη συνεχόμενη και εξελισσόμενη αφήγηση η θετική ή αρνητική συγγένειά τους. Έτσι, με την πρόοδο της αφήγησης, συστήνονται ρόλοι συμπλη-ρωματικοί ή παραπληρωματικοί μεταξύ τους. Τούτο ισχύει κατεξοχήν για το ζεύγος της Ανδρομάχης και του Έκτορα στην Ιλιάδα.

...δείτε περισσότερα

Το ανθρώπινο σώμα και τα πάθη του στον Όμηρο

Δ. Ν. ΜΑΡΩΝΙΤΗΣ

Ελληνική
Χειρουργική Εταιρεία
Αθήνα 2/2/2001

Τα σωματικά πάθη του ανθρώπου στο πολεμικό περιβάλλον της Iλιάδας και στο μεταπολεμικό πλαίσιο της Oδύσσειας. Στη μιαν άκρη φονικά πάθη· στην άλλη πάθη μεταφονικά. Σώματα καταργημένα, σώματα μεταμορφωμένα, σώματα παραμορφωμένα, σώματα εξωραϊσμένα. Αυτό είναι το φάσμα της ομηρικής σωματολογίας –πλήρες και παραδειγματικό.

...δείτε περισσότερα

Λήθαργος και εγρήγορση της Πηνελόπης

Δ. Ν. ΜΑΡΩΝΙΤΗΣ

Το Βήμα
11/06/1972

Στα δύο πρώτα τρίτα του έπους οι σύντομες παρουσίες της Πηνελόπης αποτελούν κατά κάποιον τρόπο διαλείψεις της μονιμότερης απουσίας της. Στο τελευταίο τρίτο του έργου συμβαίνει το αντίθετο: οι σπάνιες απουσίες διακόπτουν μια παρουσία, που είναι περίπου αδιάπτωτη. Πού οφείλεται αυτή η δυσανάλογη κατανομή των νεκρών χρόνων της Πηνελόπης;

...δείτε περισσότερα